17 Nisan 2017 Pazartesi

Bir Tohum Tanesi Hikayesi..



İnsan hayatı ne çok benzer,bir tohum tanesinin yaşam savaşına.İncecik bir filiz olur,gün geçtikçe hayata tutunmaya çalışır.Üzerine narin yağmur damlacıkları dökülür.Her damla can verir ona,yapraklanır filiz olur,büyür.Gün geçtikçe,alıştıkça toprağına daha da sıkı tutunmaya başlar hayata.Kök salar..

Bu kadar basit değil tabi ki..O yeşillenmiş,kökünü salmaya başlamışken toprağın içinde ve toprağın üzerinde ne haşereler rahatsız eder onu.Kimisi yaprağından yakalar,yakar canını.Kimisi görünmez sözde,toprağın altından kemirmeye başlar.Kimisi toprağını karıştırır,hava almasını sağlar diplerinin.Kimisi bilerek kimisi bilmeden zarar verir ya da fayda sağlar.Bazen susuz kalır yaz mevsiminde,kurur,hasretle bekler yağmuru..Kurusa da yağmuru görünce yeşeriverir yeniden.Bazen de çiğ düşer kış mevsiminde lapa lapa karda tir tir titrer yaprakları.Dona kalır..Gözlerini kırparak bekler yeniden güneşin doğmasını..Sonbahar olur,güzelim yapraklarını döker,gözyaşları içinde..Sonuçta ne yaşarsa yaşasın ne mevsimler atlatırsa atlatsın çiçeğini açar yeniden,yaprağını da yeşertmesini bilir.Rüzgarlar gelir mevsiminde taşır çiçeklerini,çiçeklerinin mis kokusunu etrafa.Geleni geçeni kendine hayran bırakır.Koparmaya kıyamazsın.Ve mevsimler döngüsü bir gün sona erer.Zamanı dolunca artık,düşer gövdesi,kurur..Toprağa karışır yeniden..Ölüp gitmez ki.Başladığı yere geri döner tohum tanemiz.Belki bir daha ki mevsime daha gür çıkmak üzere örtülür toprak üzerine..
Aynı insanoğlu..Minicik,küçücük bir kese..Küçücük bir nohut tanesi gibi başlar yolculuğuna.Büyür aynı şekilde,Ne mevsimler atlatır aynı filiz gibi.Yağmurlarda ıslanır,bazen gözyaşları yağmur olur.Bazen mutluluktan koşar çıplak ayakla yağmurun ortasında.Kaçmadan..Bazen sonbaharı yaşar.Sevdiklerini kaybeder bir bir..Bazen de kendi içindedir sonbahar.Usulca dallarından savurur kurumuş yapraklarını.Sonra yeniden bahar gelir.Gözleri,dudakları çiçek açar,kokusunu yayar etrafına.Baş döndürür.Salına salına koşar çimlerde,yine yalın ayak.Bahar olur.Gelin olur,gelincik olur.Kışı da görür tabi tohum tanesi gibi.Üşür,üşütür.Çeneleri titrer soğuktan,gözyaşları yanaklarında süzülürken donar kalır.Öleceğini zanneder.Kış da uzun sürmez ki ama her mevsim gibi.Buz tutan yürekleri,gelir yaz mevsimi çözüverir.Yakar kavurur güneş etrafını..Can verir yeniden kalplere.

Bir tohum hikayesi insan ömrü de.

Sonunda toprakta son buluyor yine.Her anını her mevsimini doya doya yaşamalı insan.Herkesin yaşadığı farklılık kendisine özel ve kıymetli olmalı.Önemli olan ''an'' içinde farkında olmak..Hikayenizin baş kahramanı da sizden başka kimse değil..


Görüşmek üzere.

Mehtap Pehlivan ŞEKERCİLER

Deneme 1-2-3 :)))

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder