31 Ekim 2016 Pazartesi

Sosyalleşin Çocuklar..





Bu aralar vaktim yoktu evet..Nihayet eşimin dikişleri alındı da biraz rahata erdik..Aklımda bir konu vardı,ne zamandır yazamadım.En azından bunu paylaşmak istedim..

Sosyalleşmek kavramıyla biz daha lisedeyken felsefe derslerinde  tanıştık.Bu ne dedim,ne yabancı gelen bir sözcük.Yıllar geçtikçe aslında sosyalleşme kavramının tam içinde olduğumuzu fark etmeye başladık.Yabancı gelen o kavram aslında bizim hayatın gerçekliği içinde yer alan aktif hayatımızı ifade ediyordu.Şimdiler de çocuk psikologlarının,gelişim uzmanlarının hatta günlük hayatta bizlerin bile sık sık kullandığı kavramlar içerisinde yerini aldı bile..Yine de bilmeyenler için bir dipnot düşelim buraya..

Sosyalleşmek :Kavramının birebir karşılığı toplumsallaşmadır. Geniş anlamda sosyalleşmeyi tanımlamak gerekirse, bir toplumun değerlerini ve yaşam biçimini bireylere öğretmesi olarak da tanımlanabilir.

Nereden mi geldik buraya?Çevremde tanık olduğum bazı anne davranış biçimlerinden geldik diyelim.Daha önce de buna benzer bir konu yazmıştım.Tanık olduğum ''Anne-Çocuk''diyoloğundan  yola çıkarak..Havalar daha tam bozmadı KKTC'de.Halen çocuk parklarını aktif :) olarak kullanabiliyoruz.Aslında aktif olan ben değilim.Çocuklar...Onlar olmalı zaten..Ben genelde çoğu anne gibi çocuğu uzaktan seyretmeyi seviyorum.Göz ucuyla takip etmeyi.Tehlike oluşturabilecek durumlarda tabiki ışık hızıyla koşup yetişebiliyorum :) Düşme tehlikesi gibi..Çocuklar zaten kendi aralarında oyunlarını kurabiliyor ve oynayabiliyorlar.1-2 yaşındaki çocuklar için konuşmuyorum tabiki.Onlar genelde yalnız oynamayı ya da sadece oraya buraya koşup tırmanmayı tercih edebiliyorlar..

Çocuk akran grubuyla oynamaya başlayınca biz annelerin parktaki yükü azalıyor.Hatta orası bizim için bir dinlenme yeri haline dönüşebiliyor.Tabi çocuk gerçekten yukarıdaki kavrama ulaşmışssa.Yani sosyalleşebilmiş ise..Fakat görüyorum ki çocuğun dışarıdaki bu durumuna engel olmaya çalışan,-Ki kendince öyle olduğunu sanmıyor o annneler- anneler var.Zorla çocuğuna arkadaş bulmaya çalışan annelerden bahsediyorum.Dışarıdan bir gözlemci olarak eleştiriyorum,uzman olarak değil.Zaten davranışın yanlış olmasını görmek için uzman olmaya gerek yok.Azıcık bilinçli olan her anne bunun yanlış bir davranış olduğunu görebilirÇocuğu parka getirdiysen ya da dışarı çıkardıysan bırak çocuk biraz bunun keyfini çıkarsın.Yalnız kalmayı belki kendisi tercih ediyor.Sen ona zorla arkadaş bulmaya çalışıyorsun,diğer çocukların onunla oynayıp-oynamamak isteklerini göz ardı ederek''Gelin bakalım siz benim çocuğumla oynayın''EE şimdi çocuklar büyük birini görmüş,gözler kısık bakıyor..''E oynayalım abla'' Çok istekli onlar emin ol sayın anne..Dışarda olmadı mı?Eve çağır..Gelin çocuklar bizim evde oynayın :) Emin ol çocuk şimdi çok güzel sosyalleşti,çok güzel topluma katıldı.Bazen iyi bir şey yaptığımıza inanırken maalesef daha beter ediyoruz.Ona son model oyuncakları alıp etrafına çocuk toplayarak ya da sürekli yanında durup arkadaş bularak olmuyor bu iş.Çocuğu rahat bıraksanız o zaten kendi işini kendisi görecek.Şimdi ben yapmıyor muyum?Yapmıyorum canım.Şansıma büyük oğlum gerçekten çok atılgan bir çocuk.Dışarıya çıkmasa kapıya gelip çağırıyorlar.Küçüğün arkadaşı zaten büyük :) Böyle olmasa durum değişir miydi bilmiyorum.Nasıl davranırdım bir söz veremeyeceğim.Ama davranışın dışarıdan çok rahatsız edici göründüğünü dile getirmek istedim.Hafta sonu gittiğmiz bir kahvaltı mekanında karşılaştım ..Oradan çıktı konu..Parktaki çocukları organize etmeye yeltenen bir anneden yola çıktı..Günlük hayatımızda karşılaşmak da zor değil..İlla ki görüyoruz..Bırakın çocuğun üzerindeki anne bağımlılığını..Bırakın istediği gibi oyun oynasın..Bırakın kendi oyun grubunu kendisi kursun..

Bakın çocuğun sosyalleşmesi için neler varmış,bir okuyun isterseniz..
http://www.hurriyetaile.com/cocuk/cocuk-psikolojisi/cocugunuzun-sosyallesmesi-sizin-elinizde_4853.html

Çocuğunuz gerçekten çekingen bir yapıda ise..

Çekingen çocukların özellikleri:

· Çekingen çocuklar yaşıtları ile ilişki kurmada zorlanırlar, arkadaşları ile birlikte olmaktansa yalnız kalmayı tercih ederler, yaşıtlarından çekinirler, bazı hallerde kendilerinden küçüklerle bir araya gelirler.

· Birisi onlara çok yaklaşırsa ondan uzaklaşmak suretiyle tepkide bulunurlar.

· Annelerinin yanından ayrılmazlar hatta babalarıyla ya da büyükanneleriyle yalnız kalmaktan kaçınırlar. Annelerinden ayrıldıklarında ilk tepkileri ağlama olur.

· Kendilerini sözlü olarak ifade etmekten çekinirler, kendilerine soru sorulduğunda bazen cevaplandırmaktan kaçınırlar, başlarını öne eğerler, nadir hallerde de göz veya baş hareketi ile cevaplandırmakla yetinirler.

· Çoğunlukla güvensiz ve huzursuz çocuklardır. Araştırma bulgularına göre bazılarında saldırganlık duyguları görülebilir.

· Çekingen çocuklar okul ortamı veya arkadaş grubu içinde olduklarında oyuna katılmak isteseler de kendilerinde bu cesareti bulamazlar. Mutlaka birisi onları elinden tutup oyuna sokmalıdır, oyuna girdikten sonra da mutlu oldukları dikkati çeker.

· Çekingen çocuklar aynı zamanda onlardan ne beklediğini veya yeni bir durumu nasıl ele alacaklarını bilmediklerinde, özellikle yeni bir iş karşısında kaldıklarında normalin üstünde bir huzursuzluk gösterirler..

Çekingen çocuğun sosyalleştirilmesi

Çekingenlik hemen düzeltilecek bir husus değildir. Sabırlı olunmalı.

Öncelikle çocukların annelerinden kopmalarına yardım etmek

Çocuğun arkadaşlarıyla birlikte olmalarına fırsat vermek, daha sonrada bir arkadaş grubu ya da faaliyet grubuna girmelerini sağlamak gerekir.

Başarılı ve mutlu olacakları bir alanın keşfedilmesi onları huzurlu kılar.

Resmi ve özel kurumlarla tanışması sağlanmalı. Bu bağlamda faturaların yatırılması vb. vazifelerin verilmesi

Öğretmenleriyle konuşulmalı ve onların desteği sağlanmalı

Çocuk sınıf ortamında nazara verilmeli. Derse aktif katılması sağlanmalı ve yeri geldiğinde ödüllendirilmeli.

Öğretmen bu anlamda sınıftaki lider vasıflı çocuklarda yardım alabilmelidir. Bu öğrencilerin çekingen çocukla yakın diyalog kurması teşvik edilmeli

Öğretmen derste işlediği konu hakkında ona soru sormalıdır. Fakat bu soruların ilk zamanlarda mümkün olduğunca kısa cevaplı olması gerekir. Hatta bazen sorular evet veya hayır diyecek şekilde de sorulmalıdır. Bu durum onun güvenini pekiştirecektir. İlerleyen zamanlarda uzun cümleler kullanması teşvik edilmeli ve sorular bu merkezli sorulmalıdır.

Alaycı çocukların, çekingen çocukları maskara etmelerine asla müsaade etmemeli

Asla başkalarıyla kıyaslanmamalı ve kişiliği tahkir edilmemeli

Sportif faaliyetlere yönlendirilmeli. ( Kurs vs… de olabilir)

Kendi başına kararlar alması teşvik edilmelidir. Alışverişte ona vazife verilmeli ve ona güvenildiği hissettirilmelidir.


Çocuğun fizyonomik yapısı ve konuşma şekliyle dalga geçilmemeli


Kaynaklar böyle demiş.Ben bunun biraz kalıtsal olduğuna da inanıyorum.Gerçekten anne ya da babadan biri de çekingen bir yapıya sahipse çocuk bu şekilde davranış gösterebiliyor.Anne ve baba olarak görevimiz her istediğini yapıp kapalı kapılar ardında çocuk büyütmek ya da ona istediği çocuğu önüne getirip bununla oyna demek değil...Onu gözlemleyip rehberlik etmek..Biraz rahat bırakın baskıcı anneler...ÇOCUK SOSYALLEŞSİN...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder