19 Temmuz 2016 Salı

Memleket İsterim..



Cahit SITKI TARANCI'dan ''MEMLEKET İSTERİM'' şiirini bilmeyen yoktur herhalde.Az çok mırıldanmışızdır hepimiz.1940'larda yaşananlardan etkilenerek,nasıl bir memleket istediğini dile getirmiş şair.Hatırlayalım mı önce biz de?

MEMLEKET İSTERİM

Memleket isterim 
Gök mavi, dal yesil, tarla sari olsun; 
Kuslarin çiçeklerin diyari olsun. 

Memleket isterim 
Ne basta dert, ne gönülde hasret olsun; 
Kardes kavgasina bir nihayet olsun. 

Memleket isterim 
Ne zengin fakir, ne sen ben farki olsun; 
Kis günü herkesin evi barki olsun. 

Memleket isterim 
Yasamak, sevmek gibi gönülden olsun; 
Olursa bir sikayet ölümden olsun.

CAHİT SITKI TARANCI...

Ne güzel söylemiş şair..Sanırım hepimiz bir kaç gündür aynı şeyi düşünüyoruz.Aynı şeylere kafa yoruyoruz.15 Temmuz'u 16 Temmuz'a bağlayan gece eşim nöbetçiydi.Biz de çocuklarla en geç saat 10 gibi yatıyoruz.Her zaman ki rutin sabaha uyandığımızda yaşananlara inanamadım.Eşim geceden arayıp söylemek istemiş ama ben telefonum açık yatmam hiç bir zaman.İstisnai durumlar hariç.Bilen bilir.Ama keşke açık bıraksaymışım.Sabah uyandığımda facebooktaki paylaşımları görünce inamadım.Neler oluyor ki dedim?Haberleri açıp baktığımda köprü üzerindeki tankları görünce de elim ayağım tıtredi açıkçası.Şuan itibariyle Türkiye'de yaşamıyor olabiliriz ama sevdiklerimiz hep orada.Başımdan kaynar sular döküldü..Aradığım telefonlar açılana kadar ne savaş uçakları,ne mermiler geçip gitti kafamın üzerinden.Sevdiklerimizin sesini tekrar duyabilmek nasıl güzel bir lütüftu anlatılmaz.Olayları biraz daha ayrıntılarıyla görme imkanı buldukça da ülkemiz adına üzüntüm daha da arttı.İnsan inanamıyor.Neler oluyor,neden yaşanıyor bunlar?Gördüğüm her resim,duyduğum her haber,ortaya çıkan her ayrıntı insanı derinden sarsıyor.Umutsuzluk içerisine sürüklüyor.Eşim Yüksekova'da iki yıl kaldıktan sonra şükrettik sağ salim döndü diye aramıza.KKTC'ye  tayinler  açıklandığında ise çok üzülmüştük.Çünkü Türkiye'nin neresinde olursa olsun yaşamaya razıydık biz.Evet razıydık.Ben Erzurum'un ücra köşesinde 3.5 yıl yaşamış bir insanım.Türkiye'nin de neresi olursa çok mutlu olacaktık.Ama şuan o kadar tedirginim ki....Bundan kısa süre önce havalimanında yaşananlar,doğu ve güneydoğudaki terör faaliyetleri ve son olarak 15 Temmuz gecesi...Çocuklarımla şuan burada olmak daha güvenli geliyor bana.Kızmayın lütfen..Şuan burada izinler iptal.3 gece eşim eve gelmedi..Orada yaşananların ciddiyetini biz de yaşadık burada.Korkusunu...Dün arkadaşım KKTC'ye giriş yapamadı devlet memuru olduğu için.Bir süre giriş çıkışlar da da problem yaşanacak belli..Oysa biz de iznimizi orada geçirmeyi planlıyorduk..Bir süre daha sevdiklerimizden ayrı kalacağız.Yeter ki her şey yoluna girsin...Kolay olmayacak belli.Çok sıkıntılı  bir yol var önümüz de..Cahit SITKI TARANCI gibiyiz biz de ümidimizi kaybetmedik ki... Çocuklarımız güzel bir dünyaya uyanacaklar bir gün. Anaların ağlamadığı,çocukların hep güldüğü bir memleket istiyoruz ..
Dışarıda uzun süre kalanlar daha iyi bilir.Derler ya bülbülü altın kafese koymuşlar yine de ah vatanım demiş..Ne olursa olsun ne yaşanırsa yaşansın bizim ülkemizden güzel bir yer yok..O bizim cennetimiz.Her şeyi birlik içinde atlatabileceğimize inanıyorum..Neler gördü bu insanoğlu.Sevgi,birlik ve beraberlik ile üstesinden geleceğiz..Güzel günler göreceğiz...Ütopya değil...Gerçekten inanırsak değil....


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder