26 Nisan 2016 Salı

Ne zaman uyuyacaklar?



Ne zaman uyucaklar,ne zaman normal uyku düzenine  geçeceğiz diye ağlananlardanım ben.Evet evet halen öyleyim.Büyük bir macera bu uyku düzeni benim hayatımda.Halen de bitmiş değil..

23.03.2011 de başladı bizim uyku serüvenimiz.Ondan öncesinde öğlenlere kadar yatan bir tiptim ben de.Ohh ne güzel sorumluluk yok,iş dışında(onu kabullendik artık) erken kalkma derdin yok..Prensesler gibiydim diyordu ya hadise baba evinde:) Aynen o modda..Sonra bir sabah miyak miyak bizim tatlı kuzucuğumuzla tanıştık ve halen o  uyku serüvenimiz devam ediyor.Çok hareketli çocuklarım olmasına rağmen nedense uykuyu sevemediler hiç bir zaman.Şimdi girelim ayrıntılara,sancılı günlere gelelim..Herkesin uyku hikayesi farklıdır tabi.Benim bir çözümüm var mı?Kelin ilacı olsa kendi başına sürermiş :)))

Öncelikler uykusuz anneler olarak yalnız değiliz bunu biliyorum.Zaman zaman herkes bundan dert yanıyor.Kimisi de zombi gibi yaşamayı yaşam biçimi haline getirmiş,umurunda değil.Ama dinç olmak,uykuyu alıp sabah uyanmak nasıl güzel,nasıl tatlı bir şeydir.Özledim,olsun annem geliyor yarın,benim tatilim başlıyor.Bol bol uyurum,kıskanmayın..

 İlk zamanlar,kastettiğim ilk 15 gün bebek halen kendini anne karnında hissettiğinden,ya da tam kendine gelemediğinden pek sesi çıkmıyor.En rahat zamanlar o zamanlar bence.Sonra yavaş yavaş gözler açılıp da nerede olduğunun farkına varınca(pişman oluyor tabi geldiğine,içerde keyifler tıkır) başlıyor sancılı günler.Bizim gaz sancılarımız her iki oğlum da da hep 15.günden sonra başladı.Allah acıdı herhalde halimize,biraz dinlenip kendimize geldikten sonra başladık gazla savaşmaya.Bu süreç yaklaşık 6 ay sürüyor.Memeyi bırakmadan dk başı emmeler,akşamüzeri başlayıp durmadan birkaç saat ağlamalar.Kolik diyoruz buna.En fazla 1 saat uyumalar.Çocuk saat gibiydi,tik tak tik tak saati doldu mu gözler sanki hiç uyamamış gibi açık :)İnsan uykuya hasret kalıyor.Beden zaten kendini toparlamaya çalışıyor.Bir de üstüne tatlı yorgunluk diyelim biz buna .)Bu sırada konu komşu gel kızım bir nazar duası okuyalım,yok yok sütün yetmiyor ondan ağlıyor uyanıyor,yediklerin gaz yapıyor.Ne yiyelim artık ilk çocukta resmen aç kaldık.Onu yeme gaz yapar,bunu yeme gaz yapar..El de kaldı bir tek çorbalar.Neredeyse bütün gaz ilaçlarını dene,bütün bitkisel yöntemleri dene.Sıcak havlu yap,acı badem yağı sür,çörek otu kaynat :)) Doktor doktor gez,nolur uyusun doktor diye ağla :))
Yine tabi konu komşuyla beyin fırtınası devam ediyor.Sen stresli olunca bebeğe yansıyor kızım,mama yapalım yesin,kırkı çıkınca düzelecek sabret.6.Ayı dolunca geçecek sabret,1yaşına gelince uyuyacak sabret,memeyi kesince uyur sabret..:))) Geçelim bunları.Hepsi hayalmiş :)Büyük oğlum 5 yaşında sabaha karşı bir kez babaaaa diye kalkıyor,küçük oğlum 2.5 yaşında 4 kez halen uyanıyor :))))Ne oldu anne,ne oldu teyzelerim,konu komşu :))Birbirimizi kandırmayalım,diyorum ve bence ile ilgili kısma geçiyorum.

  Bence biz yanlış yaptık.Nerede mi yanlış yaptık.Yabancıların yaptığı gibi insafsız davranamadık.Her uyandığında onu göğsümüzün sıcaklığından mahrum bırakıp,saatli emzirmeyi seçemedik.Her ağladığında jet hızıyla yatağının başına koşup,sarıp sarmaladığımızdan  yanlış yaptık.Ağlamasına izin vermedik.Yeter ki uyusun aman uykusu kaçmasın diye,ayak ucunda yürüdük,ayakta salladık :)Ah ahh bacaklarımızın dili olsa da konuşsa.Her seferinde tamam ben de şu kurama uyup,3 gün sabredeceğim deyip,yaaa olmuyor çok ağlıyor deyip uygulayamadık..Kendi uykumuzdansa hep onunkisi değerli oldu bizim için.Ne örnekler biliyorum,ve halen görüyorum.Şimdi biraz komik geliyor dışarıda bir bebeği sürekli battaniye ile sallayıp uyutuyorlar,aman diyorum yapmayın içimden.Ağırlaştıkça zor oluyor sallaması,gülüyorum..Bizim de henüz bitmedi serüvenimiz.Ama şunu söyleyebilirim evet emzirmeyi kestikten sonra yavaş yavaş bir düzene giriyor.Benim çocuklarımın her ikisi de yalancı emzik kullanmadı.Belki o yuzden çok zor geçti.Küçüğü biberonda suya alıştı memeden kesince.Bence hiçbir şeye alıştırmamak lazım emzirme işi bitince.Bu sefer de onun için uyanıyorlar.Gece bitki çaylarından da yana değilim.Hele o rezene ne yaaa resmen rakı kokuyor.Kendimiz kokusundan duramıyoruz,çocuğa niye verelim..Kızmayın :)

   En güzeli sıcak bir banyo sonrası uyumasını beklemek.En güzeli bu..Emzirmeden kestikten sonra düzen başlıyor.Her gün belli bir saatte yatırmak lazım..Gece saat 10 dan sonra uyku hormonu salgılanması ile ilgili bir şey okumuştum.Eğer çocuk bu saatten sonra uyumazsa daha hareketli oluyormuş,uykusu kaçıyormuş.Benimkiler gece en geç 9.30 da yataktalar.Sabah 7 de ayaktayız ama.Okul olduğu için.Küçüğümüz de öğlen en geç 12 de uyuyor.Büyük oğlum da okulda birkaç ay öncesine kadar öğlen uykusu uyuyordu.Bence de çok faydalı öğle uykuları.Ben uyutmadan bir yere kolay kolay çıkmıyorum çocukları.Uyumayan çocuk zaten size dışarıda huzur vermiyor..

Sonuç olarak ne yaparsak yapalım,o yaşı gelince uyumaya başlıyor.Şimdi büyüğüne babası masal anlatıyor,küçüğümüz sırtını kaşıttırarak uyumayı seviyor.Her dönem ayrı ayrı..Artık uyuyunca dinleniyoruz.Zamanla biz de sabaha kadar kesintisiz uyuma günlerine döneceğiz.Zaten ben de alıştım,onlar uyusa da ben uyuyamıyorum.Öğlenlere kadar yatan kadından,sabahın köründe kalkıp kahvaltılarını hazır etmeye çalışan anneye çoktan dönüştüm..

Sabredersek bu günleri ileride tatlı birer anı olarak yaşayacağız..Onlar uyusun da büyüsün,biz bunu da aşarız.Annelik,zor zanaat,demiştim değil mi ? :))

Benimkisi öğle uykusundan birazdan kalkacak,uyumayanlara tatlı uykular...



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder