1 Ekim 2017 Pazar

Martı ve Balık

Eskiden adadan(KKTC'de iken) yurda gitmek için tek ulaşım aracımız uçak idi..Şimdiler de feribot..Daha bir sevdim ben deniz yolculuklarını..Feribota binmeden o hafta evde birikmiş,kurumuş ekmeklerimizi hazırlıyoruz,hiç olmadıysa hemen iskeleden simitçiden simitlerimiz hazır.Denizimiz o kadar berrak ki ekmekleri atmaya başladığımız gibi balıklar birikiveriyor,hem de ne balık..Yüzlercesi o kadar diyeyim.Denizin altında bir cümbüş,görülmeye değer..Çocuklar çok seviyor bu işi.Feribot kalkana kadar buna devam..Sonrasında biraz ayırıyoruz,martılar da doysun değil mi?Onları izlemek,süzülüşleri,suya dalış çıkışları..Geminin üzerinde kanat çırpışları,narin manevralarla yiyecek mücadeleleri..Kimisi biraz daha uzaklarda ekmek ya da simit değil de balıkların peşinde.
Merak edip martılarla ilgili bir kaç bir şey okuyunca karşıma hep martı ve balık hikayeleri çıktı..Paylaşmadan edemedim.Ne çok balık ve martı sevdalısı hikayeler var.İşte çok acıklı olmayanlardan bir tanesi:)

MARTI VE BALIK

Çok düzenli bir yaşamı vardı Martı'nın. Sürüsü ile birlikte yıllardan beri aynı kıyıda yaşarlardı. Öyle çok fırtına da vurmazdı onun kıyısına genelde ılıman bir iklim hüküm sürerdi. Yiyecek aramak için bile sürülerinden ve kıyılarından çok uzaklaşmazdı martılar. Bu ne bir yasa ne de töre idi. Sadece Tabiatlarından gelen bağlılık içgüdüsü ile yaşadıkları yere ölesiye sadıktılar; Martı reislerine saygı duyardı. Onun hürmetkar davranışları ise sürüde çok beğeni toplardı. Sürüsü ile hemen hemen her şeyini paylaşırdı martı. Onun için sadece dostluk vardı ve önemli olanda onun paylaşılması idi. Her şeyi yerli yerinde idi martının ama içinde derinden bir şeyler eksikti. Aslında bunu o ana kadar anlamamıştı. Yani şu ukala balığa rastlamadan.

 O gün nefis bir akıntı vardı ve bir sürü irili ufaklı balık martının bulunduğu kıyıdan geçiyordu. Tüm sürü günlük yiyecek ihtiyaçlarını fazlası ile karşılamışlardı. Martı bu güzel havayı kaçırmak istemedi. Okyanusun üzerinde süzülürken aniden içinden bir şey martıya balıkların sürüklendiği akıntıyı takip etmesini söyledi. Hayatında ilk kez kıyısından bu kadar uzağa uçuyordu martı.. Bu kez nedenini ise kendisi bile bilmiyordu. Aşağıda masmavi pırıl pırıl bir deniz vardı. Tüm balıklar açıkça seçilebiliyordu. Derken gözleri aniden kamaştı. Işıktan miydi görmüş olduğu o balığın o cıvıl cıvıl renginden mi bilinmez Kendini daha fazla tutamadı ve suya ani bir dalış yaptı. Ama nafile .... Çok kaygandı balık. Elinden sürekli kaçıyordu.. Üstelik ukala balık onunla bir de alay etmişti. Yok martı bu işe daha fazla gelemezdi, Onun kıyısındaki balıklar böyle değildi. Martılarla alay etmezler. Hemen ellerine kolayca düşerlerdi. O gün martı çok uğraştı balığı yakalamaya. Balık ise bu oyunu çok sevmişti. İkisi de yorulunca sonunda pes edip dost olmaya karar verdiler. Fırtına ertesi güneş açmıştı aralarında. Martının dönme saati ise yaklaşmıştı.Onun kıyısında bu saatte tüm martılar yuvalarına çekilirdi.

 Daha sonraki günlerde Martı balığı düşünmeden yapamadı. Hemen her esen rüzgar, her dalga sesi onu balığı aramaya itiyordu ve kendini yıllardan beri sadık kaldığı sürüsüne ihanet etmiş hissediyordu. Üstelik balık da onsuz yapamaz olmuştu. Günler geçtikçe dostlukları ilerledi. Ama bir çözüm yolu olmalı idi bu böyle daha fazla devam edemezlerdi. Sonunda bir gün Martı dayanamadı ve balığa öneriyi götürüverdi, balık onun kıyısına taşınmalı idi. Böylece birbirleri için ayırabilecekleri  zaman artacak ve özlem sona erecekti. İkisi de çok heyecanlı idi.bu ise. Derken balık martının kıyısına gelmişti Bu sırada rüzgar ise kıyıya hiç de güzel haberler getirmiyordu martılar arasında bir dedikodu yayılmıştı. Aşağıdaki kıyılarda aniden gelen fırtınayla birlikte başlayan soğukla kıtlık baş göstermişti. Çok ölen vardı. Herkes endişeli bir bekleyiş içerisinde idi. Ama yine de geleceğin ne getireceği bilinemezdi. Bu yüzden fazla endişe de yersizdi. Martı ile balık ise kendi alemlerinde idi. Hiç bir şey onları dostluklarından daha fazla ilgilendirmiyordu.

 Balık martının şimdiye kadar gidip göremediği denizleri, derinlerde olan bitenleri, martı ise sürüsündeki uyumu paylaşımı dostluğu anlatıyordu. Bunlar ikisi içinde çok değişik ve yaşanmadık duygulardı. hayati boyunca hiç bir denize hiç bir kıyıya sadık olmayan balık hiç kimseye de bağlı kalamamıştı. En az derisi kadar kaygandı yaşamı uçsuz bucaksız  okyanusta.. O akıntıdan o akıntıya sürüklenip gitmişti.. Üstelik martıya rastladığı güne kadar bunun onu mutlu ettiğini de sanıyordu. Çünkü kimseye karşı bir sorumluluğu yoktu. İçinde böylesine bir boşluk olduğunu şimdiye kadar fark edememişti. Fark ettiğinde ise çok geçti. Kalkıp gelmişti iste martının arkasından.. Umurunda değildi hiç bir şey. Fakat martı onun tüm yaşamına değerdi.

 Derken beklenen fırtına martının kıyısını da vurdu.. Beraberinde buz gibi bir soğuk getirmişti. O soğukta martılar bile zor duruyorlardı, yiyecek bulmak ise çok güçtü.Birçok martı soğuktan ölmüştü. Çünkü onlar martı idi ne olursa olsun kıyılarından ayrılamazlardı. Dondurucu soğuk balığı da vurmuştu. Her ne kadar martının dostluğu ilk başlarda her şeye değerse de bir süre sonra açlık ve soğuk onu daha çok kendini düşünmeye itmişti. Artık martı ile sohbet de etmek istemiyordu. Daha iyi düşünmek için iyice derinlere dalıyor ve saatlerce orada tek başına kalıyordu. Martı ise çaresizdi. Onun elinde değildi bu olanlar ona destek olamamak üstelikte bunun için hiç bir şey yapamamak martıyı umutsuzluğa doğru itiyordu. Ama o bunu balığa hiç göstermiyor onu okyanusun derinliklerinden çıkarmak için oradan oraya uçup duruyor balığa seslenmeye çalışıyordu. Derken bir gün balık su yüzüne doğru çıktı ve ona dedi ki "Gitmeliyim Martı .. Hiç umudum yok artık.... Beni Affet Lütfen Ne sen kendi kıyından ayrı yasayabilirsin ne de ben burada artık yiyecek bulabilirim. Oralarda bir daha dostluk bulamam belki ama aç da kalmam. Kim bilir belki de her şey bir hata idi zamanında bir akıntıya kendimi bırakıp gitmeli idim." Martı ona bu durumun düzeleceğinden kıyısının bereketli ve güvende olduğu zamanlardan söz etti ise de artık her şey nafile idi. Balık hemen dibe doğru dalış yapıyor artık onu dinlemek istemiyordu. Martının da artık bu duruma karşı direnci kalmamıştı ..


 Bir gün sürüdekiler Martının hayatında uçmadığı kadar hızla uçmaya başladığına, amaçsızca oradan oraya kanat salladığına şahit oldular. Çıldırmıştı sanki, şaşkındılar bu ise. Sanki eski martı gitmiş yok olmuştu. Okyanusta ise akıntı başlamıştı. Anlamışlardı balık gitmişti. Onlar ise birbirlerine veda etmemişlerdi. Baliğin gidişini izleyen günlerde martı yalnız başına uçmaya devam etti. Artık kıyıdan ve sürüden zaman zaman uzaklaşıyor,  gün batınca da tekrar yuvasına geri dönüyordu. Diğer martılar anlayış göstererek onu tekrar aralarına almaya başlamışlardı. Kimisi ise onu çılgınlıkla suçluyordu. Öyle ya görülmüş şey değildi okyanusta bir martı ile baliğin dostluğu.. Bir balığa asla güvenilmezdi. Martı bunu bilmiyor muydu acaba.. Bu arada esen rüzgarın balıktan martıya haberler fısıldadığı, martının ise balığın sürüklendiği her akıntıdan haberdar olduğu dilden dile dolasan dedikodulardan sadece bazılarıydı sürüde. Martı ise her akıntıda okyanusa doğru derin bir anlamla bakar gülümserdi. Onun balığı oralarda bir yerlerdeydi iste Onun rahat ve mutlu olduğunu hissetmek bile martıya huzur vermeye yetip de artıyordu. Biliyordu ki aslında herkes tarafından tuhaf karşılanan imkansız bir güzelliği yaşaması idi. Gerçekte önemli olan ise uçsuz bucaksız okyanusta bir gün bir martı ile balığın sevgi dolu dostluğuna sahip olmaktı. İşte içini dolduran mutluluk ve huzur duygusu bu idi. Tüm yüreklerin susadığı bir sevginin izini ise okyanustaki hiç bir akıntı silip geçemezdi...

 İşte balıklarımız...
Artık yaz mevsimini bitirdik..Uzun süre balıkları besleyemeyecek olsak da martıları uçarken görmeye devam edeceğiz..
Yazını çok sevdiğim güzel,şirin,minik şehir.Bugünler de yağmurlarla tanıştırdı bizi.Umarım dalgalı da olsa,fırtınalı da olsa kışını da çok seveceğiz..Özlemişim ya,her mevsimini..Toprağını öpeyim derler ya,eğilip öpmedik ama :) her mevsim insanın memleketin de güzel..
Ne diyordu bir hava durumu spikeri:
___Hava durumu nasıl olursa olsun,sizin havanız güzel olsun :))))
Hoşçakalın...


Devamını Oku »

12 Eylül 2017 Salı

Güneşlik Bağı,Perde Bağı Yapımı

Hobilerim hayal oldu ey hayat :) Ne güzel boş vaktim varmış,ne güzelmiş keçelerim,boya kalemlerim :( Şimdiler de az da olsa zaman ayırabiliyorum.Yeni hobilerim 1.sınıf ve ana sınıfı çocuğu ihtiyaç listeleri :) Kırtasiye kırtasiye dolaşmak,bir taraftan 2 yıl aradan sonra il üçüncüsü olmuş bir okula bodoslama inmek :))) Arada perde bağı da yapıverdim işte..
Aslında bunların büyük güllü tarzında olanları pahalı fiyatlara perdecilerde var.Fakat ben yeni evimde daha spor bir koltuk takımı tercih ettiğimden dolayı o güllü modeller biraz abiye dururdu zannedersem :) Eski kafam olsaydı onlardan alırdım ama.Artık tv koltuğu tarzında mekanizmalı her yeri dönen koltuklar var.E biz de rahatı hak ettik..Ona uygun bulabildiğim malzemelerle renkleri bire bir uyan bu basit perde bağı çıktı ortaya.
Malzemeler
Bir silikon tabancası
Uygun renk güller
Keçe ya da alt zemine keten tarzında kalın kumaşlar olabilir.
İşte benim güneşlik toplayıcım..



Görüşmek üzere..
Devamını Oku »

4 Eylül 2017 Pazartesi

Kardesler Arasi Kıskançlık ve Yaş Farki.



Bazi yazilarimda iki çocuklu olma durumu ve bunun avantajlari,dezanvajlarindan
az çok bahsetmisimdir.Bununla beraber özellikle aralarinda yaş farki az olan kardeşler ve bunlar arasindaki ilişkilerden de söz etme ihtiyaci duydum.Bazen insan kendisi gibi durumları başkalari da yaşiyor mu?,bir tek ben miyim acaba?diye hayiflanip duruyor.Kendimiz gibi insanlarin varliğini duyunca da rahatliyoruz☺
Oncelikle iki çocuğunuz yoksa ve bir planlama yapiyorsaniz uzmanlar iki çocuk arasindaki yaş farkinin en az 3 olmasi gerektiğini savunuyor.Ben kaçirmisim bak onu 30 ay bizimkiler.Okuyanlar ona gore,siz de şimdi öğrendiniz 😆Simdi uzmanlara gelene kadar bizim konu komşu der ki :
--Aman kizim cok arayi uzatma,ikisi beraber büyüsün...
--Aman kızım bu büyüsün de öyle yap,digeri yardim eder sana..
Nasip kismet,hic bir şeye bakmiyor tabi,Allah ne zaman tayin ettiyse o zaman .☺
Tabi doğrusu öncelikle anne baba kendisini ve şartlarini ne zaman uygun hissederse.Fakat yaş araliğinin çok az olmasi anne ve çocuk bakimindan biraz problemli.Yaşadim,biliyorum.Zaten 0-3 yaş dönem çocuğun gelişimsel özellikleri açısindan kritik bir dönem.Emzirmek,beslemek,altini değistirmek,emekleme,konuşma,yürüme vs hepsi önemli adimlar.Bu sirada başka bir bebek..İnanin ben diğerinin yaninda emziremiyordum.Çünkü o da halen bir bebek..Tabi yaş farkinin da arada çok olmasi jenerasyon problemlerine neden olabilir.Kardeş gibi değil de biraz da yetişkin gibi bir diyaloğa ortam hazirlayabilir..
 0-3 yaş döneminde hepimiz biliyoruz ki (google sağolsun,her dönemlerini ezberledik sayesinde,)anne ve çocuk arasinda güvenin,duygusal bağın oluştuğu bir dönem.Biz bu sirada ilgiyi ve sevgiyi ikiye bölmeye çalışıyoruz.İkisi de bu dönemde ilgiye ve bakıma muhtaç.Birine çok,birine az veremiyor ki anne.İki çocuğu da ihmal etmeyeyim diye anne aslinda kendini bir çöküşün içinde parçalanmiş buluyor.Tamam tamam o kadar da kötü değil 😊Ama mutlaka size yardim edecek bir büyüğün evde bulunmasi gerekiyor.Bu nedenle ikinci çocuğa kendinizi hazir hissetseniz bile yaş fakinin en az 3 olmasi önemli diyorum..
E tamam hayirlisiyla onu da bir meydana çikardik,emzirdik,çişi kakayi ogrettik,zamaninda disi cikti,yürümeye de başladi,tamam..İşte şimdi diğer kardeş tarafindan gerçekten fark edilmeye başlandi.Daha önce çok büyük problemler yaşanmadi belki ama o yürütece binip biraz etrafta dolaşmaya başladi mi sanki düşman kuvvetleri eve yerleşti.Kimi zaman yuruteç ve kardeş nasil olduysa ters dönmüş 😕ilginç.Emzik,biberon ortada yok,alip goturmuş birileri.Kardeşin yatağına ondan önce abi ya da abla yatmiş😕Oyuncaklar sadece bir kişinin paylaşmak yok.Anne baba onun yaninda kardeşi sevemez.En küçük bir olayda tüm suç küçük olanin,atin onu çöpe..Ah ahh biz neler gördük be kuzu!.Hepsini anliyoruz.Anneyi,babayi paylaşamiyorsun.Evin tek hakimi sendin, üstüne kuma mi geldi ☺☺Hep bu nedenlerin altında,sen her ne kadar bu yaşta itiraf edemesen de kiskançlik yatmiyor mu?
Tabi bunda yaş farki da mutlaka etkili oluyordur.Ama bu duygu biliyoruz ki kalıcı değil.Bazen görünen bazen kaybolan bir duygu.Bazen biz de hatalar yapiyoruz.Büyüğüne "sen büyüksün" aynı şekilde küçüğüne "sen küçüksün"😠Bilerek ya da bilmeyerek bazen yarışa sokuyoruz onlari." Bak abin yemeğini bitirdi"gibi😢
Kendimizi onlara karşı esit davranmak zorunda hissediyoruz"Bundan ona almiştim,küçük olan da ayni şeyleri yaşasin,görsün"gibi.Bazen de esitlik olsun diye takındığımız durumlar rekabeti daha da körüklüyor.
Biz birer anne baba olarak tabi çocuklarin arasinda çıkan her türlü gürültü ve patirtiya karışıp uzlaştirici bir rol oynamaya çalişiyoruz.Kimi zaman haklıyı ve haksızı tam ayirt edemiyoruz bile.Bazen dayanmayıp aşiri tepkiler verip olayları büyütüyoruz.Bu da çocuklarin daha fazla öfkekenmesine neden oluyor.Zamanla işin doğrusunu öğreniyoruz ama😀En doğrusu çok büyük bir olay değilse en iyisi uzaktan izlemek.Kendi hallerine birakmak🙋
Bazen kardeşlerin yaka paça olduğu durumlarda işimiz daha da zorlaşıyor elbette.Her çocuk farklı iki kişilik demek.Yetenekleri,duygulari,mizaç özellikleri.Bizim yetersiz kaldığımız durumlar da olabilir.Gerçekten bunaldığımız,sabrımızın tükendigi.
Bunun için
-Onlarla beraber kaliteli ve eğlenceli vakit gerçirmeye zaman ayıralım.
-Kardeşler arasi çıkan anlaşmazlıkları kendilerinin çözmesine izin verelim.
-Her kavgada hakem rolüne bürünmeyelim.
-Fiziksel ve ruhsal açıdan zarar görmelerine izin vermeyelim,gerekirse bir uzmandan yardım alalim.
Kardeş kıskançlığınin bir ömür süren bir duygu olduğuna inanmıyorum.Ve öğrendim ki hiç karışmazsam problem daha çabuk çözülüyor.Bu günler de geçecek,benimle aynı duygulari yaşayan sevgili anne.Yalniz değilim,sen de yalnız değilsin..Büyüdüklerinde bunları da tatlı birer ani olarak anlatacağız..Ve google bize öğretti ki bu kritik dönemler hiç bitmiyor.Anlayışlı olmaya çalış😀
Sonsuza dek kedi köpek gibi kavga edecek halleri yok ya 😊😊
Görüşmek üzere..😎😎🙋🙋
not:Tatilde ve tabletten yazılmıştir.Yarin da iş var😢Yazim hataları için şimdiden özür😢🙋


Devamını Oku »

28 Ağustos 2017 Pazartesi

1.Sınıf Olma Telaşı ve Velilerin Durumu

Oğlum da bu yıl hayırlısı ile 1.sınıf olacak.Daha önceki yıllarda 1.sınıf velilerini bir telaş sardığını uzaktan gözlemlerdim.Önce acaba buranın en iyi okulu neresidir?En iyi öğretmen hangisidir?Bayan öğretmen mi olsa,erkek öğretmen mi seçsem?Yaşlı mı olsa,genç mi olsa?Bayan öğretmenler sevgi doludur,anaçtır ama sinirli olur sanki :) Erkek öğretmenler disiplin verir hemen de sinirlenmez.Genç öğretmen olsun,zamanı ve teknolojiyi iyi takip eder.Yok yok yaşlı olsun alanında uzman olmuştur o :) Sanki bunların tersi bir durum olmayacakmış gibi her şey düşünülür,araştırılır.
Mahalle mahalle okullar aranır,gerekirse çocuk başka evde yaşıyormuş gibi gösterilip ikametgah değiştirilir..Özel okul varsa civarda bu yukarıdakiler pek olmuyor.Biraz da paranız varsa çocuk direkt özel okula yazdırılıyor.Bununla ilgili yorum yapıp kimseyi kızdırmak istemiyorum şahsen :)
Şu an taşındığımız yeni ilçede bunun çok az bir kısmını yaşadık.Oturabileceğimiz iki mahalle arasından birini seçtik.Okula yazdırmaya gittiğimiz de öğretmenler arasında seçimde büyük bir yoğunluk olduğunu şuan öğretmen ve şube adı veremeyeceklerini söylediler.Belli bir tarihte okula çağrılıp kura ile çocukların sınıf ve öğretmenlere dağıltılacağını söyledi müdür bey.Ne çekişme ne rekabet varmış meğer.En iyi öğretmeni bulayım,en iyi sınıfta okusun diye ortalıkta  gözleri felfecir şekilde dolaşan veliler varmış :)
Bir öğretmen olarak yorum yapmam gerekirse öğretmen önemli bir faktördür fakat her şey demek değildir.Çocuğun eğitiminde öncelikle çocuğun kalıtsal özellikleri,anne-baba ve aile faktörü,okul,çocuğun öğrenme gücü,maddi manevi olanaklar  vs  gibi daha bir çok etmen vardır.Her iş tabi ki öğretmen de bitmiyor.Öğretmenin de belli bir gücü,olanakları vardır.Hepimiz kendimizi teknolojinin ve çağın olanaklarına göre hazırlamaya çalışıyoruz.Takip ediyoruz.Okul okumakla iş bitmiyor.Bir eğitim fakültesi mezunu olarak gerekli dersleri gördük,stajımızı yaptık,kendi kendimize öğretmencilik oynadık..Fakat gerçek bir okulun havasını solumak,o işin içinde olmak ayrı şey.Her zaman bir çok şeyi bilmek,güncel bir çok olaydan haberdar olmak,teknolojinin gerisinde kalmamak zorundasınız.MEB'in verdiği seminerlere katılmak,buralarda başarılı olmak,zaman zaman bilgilerinizi tazelemek zorundasınız..
Artık ben de bir veliyim aynı zamanda..Ben de çocuklarım kadar heyecanlıyım.Bütün okulların artıları ve eksileri her zaman vardır.Her öğretmen bulunduğu okulun ve öğrencilerin başarı için çalışır.Herkes başarılarla anılmak,başarılı öğrenciler yetiştirmek ister.
Zannedersem ilkokul öğretmenleri hele de birinci sınıf okutanlar diğerlerine göre daha fazla çalışıp daha fazla özveriyi hak ediyorlar.Sıfırdan başlıyor onlar.İlk onların elinde şekillenmeye başlıyor çocuklarımızın hayatı..Bu bakımdan onları fazla sıkmayalım.İşine çok fazla karışmayalım.Çocuğumuzun durumunu öğrenelim,takip edelim ama kendi isteklerimiz doğrultusunda öğretmeni yönlendirmeye çalışmayalım.Bu her meslek için geçerli tabi..Çocuklarımızın yanında öğretmenleri ile ilgili eleştiride bulunmayalım..Çocuğun okuldan getirdiği her olayın üzerine dinleyip etmeden gitmeyelim.Önce öğretmeni de dinleyelim.Çünkü bu yaş grubundaki çocukların hayal güçleri de çok güçlüdür,unutmayalım.
Sık sık arayıp ya da dersi bölüp çocuklarımızın durumunu öğrenmeye çalışmayalım.Gerekli zamanlarda zaten veli toplantıları yapılıyor ve çocuklarımızın durumunu öğrenebiliyoruz.Öğretmenlerimize güvenelim ve mutlaka saygı duyalım.Yaptıkları iş hiç kolay bir iş değil..
Bir öğretmen olarak okulların açılmasına günler kala ben de yeni tayin yerimde, evimin çok az ötesinde :) (balkondan zili duyup gideceğim galiba o yakar yakın oldu şükürler olsun Rabbime) görevime uzun bir aradan sonra başlayacağım.Hepimiz az çok sıkıntılar yaşıyoruz.Ama biz sevmeseydik bu işi yapmazdık unutmayın..Sevgili anneler sizler de aayyyy bir an önce okullar açılsın diye bekliyorsunuz.Hiç inkar etmeyin.Bizlere çocuklarınızı emanet ediyorsunuz.Öyleyse yardımcı olacağınızdan eminiz..
Tüm meslektaşlarıma başarılı,sağlıklı,mutlu bir eğitim-öğretim yılı diliyorum..
Devamını Oku »

22 Ağustos 2017 Salı

Evren ERK'im 4 Yaşında..

Kara Miçomuz,Evroşumuz,Zencix'imiz.
Biz seni bu adlarla çağırıyoruz evet :)
Aramıza katılalı,ailemizi şenlendireli 28 Ağustosta tam 4 yıl dolacak..Abin için yazdığım kısa doğum hikayesinden işte bir tane de senin için..Umarım tebessümlerle okur,seni ne kadar çok sevdiğimizi büyüdüğünde daha iyi anlarsın...
   ------ Bir arkadaşla yaptığım telefon görüşmesinde hamile olduğunu anlatıyordu..İlk çocuklarımız da abinle yaşıt..Ben de ona ''Yaaaa deli misin sen,daha diğeri çok küçük'',diye kızıp telefonu kapattıktan sonra, içimde büyüyen şüphe ile birkaç gün sonra senin de geleceğini öğrendim.Açıkçası çok üzüldüm.Eymen Ege çok küçük,anne çalışıyor,hazır değil vs...Üzüntüden reflü oldum.''Ne yapacağım ''diye düşündüm durdum.Bu seni istememekle alakalı değil,çare bulup nasıl büyütürüm kısmıyla alakalıydı..Abin o kadar uykusuz bir çocuktu ki,adaklar adamıştım sadece bir kaç saat uyuyabilmek adına..Ve yeniden bir bebek..Bu kısımları eminim,bir anne-baba olduğunda anlayacaksın..
Neyse bebeğim,gel zaman git zaman baş dönmeleriyle dolu bir hamilelik süreci..Bu arada başka çocuk istemem diye abinden kalan her şeyi vermiş durumdayım.Ne beşik var,ne kıyafet,ne ana kucağı,ne yürüteç :) Her zaman büyük konuştuğum şeyler başıma geldi.Aynı burada olduğu gibi :)
Bunun üzerine bir de babanın tayini eş götürülemeyen bölge Yüksekova'ya çıktı..Tam oldu yani.Neye üzülsem bilmemedim.Ama Allah o kadar büyük ki bunların hepsini hesap etmiş.Ben de tayinimi ananenlerin yanına istedim ve sen yine bakıcı eli olmadan büyüdün.Ve ben iki çocuğu annemin yardımıyla baban uzakta olsa da büyüttüm..
 Doğum tarihin 30 Ağustos olarak planlandı.Bir bayram günü olsun istedim.İstemekle olmuyormuş onu da öğrendim :)..2 gün kala da annen durur mu,doğum olacak diye eve çağırdığı temizlikçi ile birlikte işe girişince akşamına kendimi hastanede buldum :)İyi ki baban 3 gün önce gelmiş :) Ve Bursa'da Özel Doruk Hastanesi'nde gözlerini 3.600 gram olarak dünyaya açtın..

Ama abini evde ananenle bırakıp ilk kez ayrılmıştık.Bu bakımdan sadece bir gün durarak yani kaçarak hemen eve döndük.Yolda senin kundağının içine çikolata koyduk.Abin kapıyı açtığında bak sana kardeşin ne getirdi diyerek çikolataları verdik.O da sevindi garibim,ne anlasın daha 2,5 yaşında o da bir bebek :)
Baban kısa bir süre sonra gitti,3 ay sonra da seni sünnet ettirmeye geldi.Dedik bir dahakine askere göndermeye gelirsin :) Zor bir süreçti ama atlattık..
Sen mi?Sen neye benziyordun,nasıl bir çocuktun?Tüylü ve çok esmer :)Bana değil,babana da değil :) Dedik bu çocuk ben Tekirdağ'da roman göre göre hamileliğimde onlara benzedi :)Saçların dik dik dururdu.Ananen ''Bu çocuk savcı olacak''derdi hep.Abin kadar gazlı bir bebek olmadın.Ağlarken bir değişik ağlardın.Çok şişmandın.Sen de 2 yıl anne sütünü semirdin :)Çok kara gözlerin ve kapkara saçların vardı.Halen öyle..

Eymen Ege uzun süre seni kabul edemedi.Yürüteçle bir kaç kere alt üst edildin (sabotaj)sonra da mahallede ki köpek Karabaş'ın  üstüne atardı hep.O yaptı derdi.Oyuncaklarını seninle pek paylaşmadı.Bir polis araban vardı sen hep onunla oynardın..Abinin gözüne bakardın bir oyuncak almadan önce..Sana ''Küçük Emrah,acıların çocuğu diyorduk'' :)
1 yaşından bir hafta önce yürüdün..Yaşına yakın dişlerini hızlı bir şekilde çıkardın..Önemli bir hastalık geçirmedin..3 aylık sünnet oldun :) Sıyırdın valla küçükken..Bebekken camdan hep ''Ay dede''izleyip ay dede ay dede diye konuşmaya başladın diyebilirim.2 yaşında çişini KKTC de lojmandaki arabaların tekerleklerini ıslata ıslata yapmayı öğrendin.Hepsi annenin suçu :)


2 yaşından sonra konuşmaya başladın..
Bugünlerde en sevdiğin şeyler..Bisiklet sürmek..Bowling sevdası devam ediyor.Lego oynamak..Kulak çubuğu takıntın var.Slenderman :) Şarkı söylemeyi çok seviyorsun.Arabada flashda olan neredeyse tüm şarkıları söylüyorsun.Çok iyi bir kulağın var..Çok titizsin,çok düzenlisin.Oyuncaklarını toplamadan yatmazsın.Tuvaletini yaparken ıslak mendili burnuna koyuyorsun,öyle yapıyorsun. :)))Çok mutlu bir çocuksun..Hep neşelisin,hep öyle kal...
Yemek konusunda maalesef beni üzüyorsun.Hiiiiçççç yumurta yemiyorsun.Sebze olarak sadece taze fasulye..Pilav,makarna ve etttttt :) Abin otobur,sen etobur :)
  Bu yıl ilk kez okula gideceksin.Nasıl olacak bilmiyorum..Çünkü KKTC de 2 yıl boyunca seninle evde çok güzel eğlendik,birbirimize çok alıştık.. Okula nasıl alışacaksın bir fikrim yok :(

Aramıza katılalı 4 yıl oldu..Esmer oğlanım benim.Nazlım..Kendini sevdirmeyi çok iyi bilenim.Kirpiklerine kurban olanım..Sen bizim evimizin minik faresisin..En tatlısısın.Sen olmadan biz eksikmişiz.Allah seni bilmiş de göndermiş.Abine arkadaş,sırdaş,yol arkadaşı..Bize hayırlı evlat..
İyi ki bizim oldun..Allah sana ve tüm evlatlara sağlıklı mutlu uzun ömürler versin.Evlat sevgisi tarif edilemez bir duygu..İnsanın kırmızı çizgisi.Siz olmayınca hiçbir şeyin değeri ve kıymeti yok..Biz anneler her ne kadar bağırsak da kızsak da,yanlışlar yapsak da anne olmak başka bir duygu..ANNE olunca anlaşılabilecek bir duygu..Hiç kimseyle,hiç bir nesneyle kıyaslanamayacak,ölçülemeyecek bir duygu..
Doğum günün kutlu olsun..EVREN ERK..İYİ Kİ DOĞDUN...SENİ ÇOK SEVİYORUZ...AİLEN..



Devamını Oku »

19 Ağustos 2017 Cumartesi

Yeni Bir Şehir,Taze Bir Ruh...

Yakıcı KKTC günlerinden sonra Rabbim gönlümüze göre verdi..Şirin bir deniz kenarı kasabası..Deniz illa ki olsun diye tutturmadık ama onu da verdi :) Hiç tercih etmeden hem de tercih dışı..Küçücük bir liman,su üstünde bile zıplayan bolca balıklar,tertemiz bir deniz ve bolca orman havası..Kıbrıs'ın çoraklığına ve yakıcılığına karşılık,verimli (pazara gidince gözüm dönüyor:) ve rüzgarlı havası..Memleketim işte..Her köşesi güzel..Buraya yerleştim gitti ya,daha da kıpırdamam..
Tabi her şey o kadar kolay olmuyor.İki çocukla taşınmak,yerleşmek,sıfırdan başlamak..Allah'tan kamp vardı da ev arama işimiz de tatil havasında geçti :)
Rabbim burada bize ev sahibi olmayı da nasip etti..Evin her köşesini isteğine göre daya döşe..İstediğin çiviyi çak ::)))Hepsi zorlu süreçlerdi..Allah herkese böyle tatlı telaşlar nasip etsin..
Artık kaldığımız yerden devam edebiliriz.İnternetimiz ancak gelince :)Bundan sonra etkinlikler yerine sanıyorum ki ''Çalışan Anne'' ''Çocukların okul dönemleri'' ile ilgili bolca yazı paylaşacağım..
Uzun zamandır sayfa ile ilgilenememe  rağmen sayfanın ziyaret edilmiş olması beni mutlu etti..Bunun için çokkk teşekkür ediyorum..
Evimizin yerleşme işiyle ilgili bir kaç eksiğimiz halen devam etmekte.Bunlar dekorasyonla ilgili ve ben el emeği bir kaç bir şey yapma yolunda ilerliyorum.Çocuklar her gün deniz deniz diye tutturmazsa inşallah onları da bitirip paylaşacağım..
Şimdilik buradan güzel manzaralar paylaşıp kaçıyorum.Tüm annelere iyi tatiller..Hepimiz bunu çok hak ediyoruz..Babalar mı?Onlar çocukları denize soksun çıkarsın,parka götürsün,oyuncak falan alsın..İdare ediverin 3 ay canım :) Biz 9 ayı eksiksiz tamamladık :)
 Yaşasın yine denizlere yere tayin çığlıkları :)

Gözünün alabildiği her yer balık.Yemeyenin ağzına zıplıyorlar :)
 Bu anahtarı günlerce bekledim..Ama benim oldu :)

 Tarihi ile doğası ile çok kutsal topraklar buralar..''Toprak'' diyerek geçme tanı bile demiş şair!
 Aynı zamanda fantastik :)

 Evde bir şey eksik dedik.Çocuklar hemen buldular :)''Boncuk''.
 Şimdi okullu olduk sıraları doldurduk şarkısını söylemeden önce okul fotoğraf getirin  dedi de :)
Evden denize...Her gün bıktııııııııımmmm.Havlu yıkamak istemiyorum artık:((

 Cam gibi deniz bu işte...


''Analar ve Oğulları'' isimli kitabımızın dış kapağı.(bir arkadaş önerdi bu ismi)
Günler uzar giderken ve tatil günleri su gibi akıp geçerken,herkese huzurlu ve mutlu günler diliyorum tekrardan..




Devamını Oku »

8 Haziran 2017 Perşembe

Kürdandan Yıldız Oluşumu (Evde Deneyler-Çocuk Etkinlikleri)

Bu  evde son deneyimiz :) EV okulumuzda yılın sonuna geldi..Bize de tatil canım :)ee valiz de hazırlamak gerek..
Dün gece babamız yardım etti,bir görsel şölen izlettik çocuklara.
Önce 5 adet kürdanı ortalarından çatlatıyorsunuz.Kırılmayacak ama.İkiye ayırır pozisyonda hepsini ayarlıyorsunuz.

Hepsini şekildeki gibi diziyoruz.Hepsi birbirine V olacak şekilde.En son biz damlalık yardımıyla tam ortasından su damlatmaya başladık.Azar azar..



Ve görüntü resimlerdeki gibi oluyor.Yavaş yavaş kürdanlar açılmaya başlıyor ve yıldız şeklini alıyor..(suyun yüzey geriliminden kaynaklanan germe gücü)Videosu daha güzel tabi,an an izlenebiliyor..İnstagram sayfasında  eklidir..
Herkese iyi tatiller diliyorum..Çocuklar koca bir yılı bitirdi.Çok yoruldular,biraz dinlensinler..
Anneler de tabi..Her sabah biz de onlarla aynı telaşe..Herkes dinlenmeyi hak etti.
Görüşmek üzere.. 

Devamını Oku »